२००५ वर्षी पप्पांच्या दोन्ही किडनी निकामी असल्याचे निदान झाले आणि तेंव्हापासुन डायलिसीसचे दुष्टचक्र त्यांच्या मागे लागले. तेंव्हापासुन आजपर्यंत अनेक गोष्टी आम्ही अनुभवल्या. काही चांगल्या, पण बहुतांश वाईटच. ह्या महागड्या आजारातुन खरोखरच सुटका नाही ही जाणिव झाली. कंपनीकडुन मिळणार्या इंन्शोरन्सच्या सुविधेने जगणे बरेच सुसह्य झाले. बहुतांश खर्च ह्यामुळे विभागला गेला परंतु तरी पोटाला चिमटा होताच.
तिन वर्षांपुर्वी पुना हॉस्पीटलमध्ये किडनी ट्रान्सप्लॅन्ट्साठी नाव नोंदवले. पण अवयव दान अजुनही आपल्या देशात रुजलेले नाही ह्याची प्रकर्षाने जाणिव झाली.
परंतु २० तारखेला अचानक फोन आला की एक किडनी उपलब्ध आहे, ट्रान्सप्लॅन्टसाठी तयार आहात का? लगेच निर्णय घेणे गरजेचे होते. माझे प्रामाणिक मत "नको" असेच होते. वडीलांचे वय ६० आहे आणि ह्या वयात ऑपरेशन मानवले नाही, किडनी सुट झाली नाही, नंतर इन्स्फेक्शन्सचा त्रास उद्भवला तर सारखे प्रश्न होते. परंतु आई-बाबा मात्र पुर्णपणे तयार होते आणि म्हणुनच आम्ही होकार कळवला.
लगोलग त्याच रात्री दवाखान्यात भरती केले आणि आवश्यक चाचण्या पुर्ण करुन घेतल्या. दुसर्या दिवशी सकाळी किडनी मॅच होत असल्याचे कळवण्यात आले आणि ९.३० ते १२.३० वेळाचे ऑपरेशन पार पाडुन शेवटी किडनी ट्रान्सप्लॅन्ट करण्यात आले.
वडील सध्या आय.सी.यु. मध्येच आहेत आणि अजुन किमान ८ दिवस आय.सी.यु आणि नंतर १५ दिवस वार्डमध्ये मुक्काम असणार आहे. तब्येत चांगली आहे आणि सुधारते आहे. पण मला वाटते खरी लढाई नंतरचे २-३ महीन्यांची आहे.
आशा करतो की सर्व काही सुरळीत पार पडेल आणि त्यांना पहिल्यासारखे आयुष्य जगता येईल
~ अनिकेत
10/24/2010
07/21/2010
06/12/2010
इच्छा तेथे मार्ग
.. म्हणतात ना ते खरेच!!
डि.एस.एल.आर घेऊन ५ महीने उलटुन गेले. ५०एम.एम. चे काही अपवाद वगळता मनासारखे असे फोटो मिळत नव्हते. त्यात १८-५५ तर माझ्यासाठी असुन नसल्यासारखीच झाली होती. म्हणावा तितका वापर काही त्याचा झाला नव्हता. इतर लोकांचे फ्लिकरवरील फोटो पाहुन प्रचंड जळफळाट होत होता.
एक गोष्ट स्पष्ट होती, चांगले फोटो मिळवण्यासाठी बाहेर पडणे गरजेचे होते. तसे झाले असते तर कॅमेराचे विवीध ऑप्शन्स वापरुन बघता आले असते. ऍपेरचर वाढवले तर कसा फोटो येतो, कमी असल्यावर कसा? शटर स्पिड, आय.एस.ओ वगैरे जोपर्यंत निट वापरुन बघत नाही तो पर्यंत चांगलो फोटो नाहीत म्हणणे चुकीचे होते. त्यात ’रॉ’ चा भुंगा डोक्यात होताच. कळत होते, चांगल्या फोटोंसाठी रॉ फॉर्माट वापरुन फोटो काढावेत म्हणजे नंतर निट पी.पी. करता येते.. ऐकुन होतो.. पण कधी केलेच नव्हते. गच्चीवरुन अर्थात काही रॉ काढले होते, पण फारच फुटकळ निघाले त्यात त् पी.पी. काही निट जमले नाही. त्यामुळे तो प्रयत्न परत कधी केला नव्हता.
अश्यावेळी १८-५५ (नॉन-आय.एस.) फारच बेक्कार लेन्स आहे आणि ५० एम.एम. ने लॅन्ड्स्केपला काही उपयोग नाही हेच डोक्यात भिनले आणि अश्यावेळी एखादी चांगली लेन्स घेणेच योग्य अश्या दिशेने विचार चालु झाला. काही लेन्स शॉर्टलिस्ट केल्या होत्याच आता फक्त कधी? हाच प्रश्न उरला होता आणि अश्यातच १८-५५नेच काढलेले काही छान फोटो पहाण्यात आले. मग मात्र ठरवले एकदा १८-५५ निट ट्राय करायचीच.
मग एका शनिवारी, आकाशात छान ढग दाटलेले पाहुन ओजसला घेउन खडकवासला धरणावर गेलो. खुप फोटो काढले.. सर्व रॉ फॉर्माटने. मग घरी आल्यावर लगेच संगणकावर प्रयत्न सुरु झाले. लाईटरुम-प्रिसेटमध्ये रॉ सपोर्ट होता, त्यातच फोटो उघडले आणि अंधारात हात मारणे सुरु झाले आणि काही प्रयत्नातच मस्त यश हाती लागले. फोटोंचा एकदम कायापालटच झाला म्हणानं आणि मला तर एक नविन दालनच हाती लागल्यासारखे झालं. आनंद गगनात मावेना आणि प्रयत्न सार्थकी लागल्याचे समाधान मिळाले. आता आशा करतो की ह्यापुढील प्रयत्न पण सफल होतील.
जर मी हा प्रयत्नच केला नसता तर कदाचीत २५-३०हजाराची लेन्स घेउन पण पश्चातापच पदरी पडला असता, कारण त्यानेही अगदी सुरेख असे फोटो नसतेच आले. सो.. प्रयत्न सोडु नका.. यश नक्की हाती लागेल..
खडकवासला धरणाचे काही फोटो इथे जोडत आहे -
आणि काही सिंहगडाच्या पायथ्याशी काल काढलेले (१२/जुन/२०१०) -
05/30/2010
Weekend with Ojas
ह्या विकेंडचा बराचसा वेळ ओजसबरोबरच गेला.
काल ओजससाठी डिजीटल कॅमेरा घेण्यासाठी फिरलो. ’एस.मॉल’ आणि ’बोन्साय’ मध्ये तरी नाही मिळाला म्हणजे इतर कुठे मिळेल ह्याची शक्यता कमीच. आता यु.एस. वरुन कुणी येत असेल तर तिकडुनच मागवावा असा विचार आहे. बघु.
सकाळी साखर-संकुलला कॅननचे एक्झीबीशन होते तिकडे ओजसला घेऊन गेलो होतो. आम्हाला दोघांनाही कॅमेरा हा प्रकार फारच आवडतो. मला आवडतो आणि माझ्यामुळे ओजसला सुध्दा तो प्रकार चिकटु लागला आहे. त्याच्या मनात कॅमेराबद्दल ओढ आणि आवड निर्माण करण्याचा सर्वेतोपरी प्रयत्न करतो आहे. तिकडे ५५-२५०एम.एम ची लेन्स पाहीली. एवढी आवडली नाही. का कुणास ठाउक. त्यामुळे तो विचार बहुदा रद्द झाल्यातच जमा आहे. आता त्याच रेंज मध्ये सिग्मा किंवा टॅमेरॉन ची मिळते का ते पहावी लागेल.. पण अर्थात आता इतक्यात नाही. बघु नंतरच.
संध्याकाळी औषधं आणायला साहेबांना घेऊन बाहेर पडलो होतो. सिग्नलला हवा भरलेले खेळणी विकणारे होते. खरं तर कालचं मी ते पाहीले होते आणि मला आणि ओजसलासुध्दा जाम आवडले होते. पण सिग्नल सुटल्याने काही घेता नव्हते आले. म्हणुन ओजसला आज मुद्दाम दाखवले आणि लगेच तो घ्या घ्या म्हणुन मागे लागला. मला काय.. ’पडत्या फळाची आज्ञाच’ मी जणु काही तो घ्या म्हणण्याचीच वाट पहात होतो. लगेच गाडी लावली आणि घेउन आलो. पल्लवी म्हणते तेच खरे, त्याच्या गोष्टींची खरेदी करण्याची ओजसपेक्षा मलाच जास्त आवड आहे, मीच त्याला घे म्हणुन मागे लागतो :-)
तर हा घ्या साहेबांचा फोटो आत्ता घेतलेल्या विमानासहीत -
05/23/2010
मॅक-डी कसरत
बर्याच दिवसांपासुन मॅक-डी मधलं बर्गर-फ्राईज खायचे म्हणत होते, पण जायचे राहुन जात होते. शेवटी आज संध्याकाळी टेक-होम साठी ओजस आणि मी गेलो बाईकवरुन आणि तेथेच सगळी गडबड झाली.
प्लास्टीक च्या पिशव्यांना बंदी असल्याने साध्या कागदाच्या पिशव्यांमध्ये गुंडाळुन त्यांनी पार्सल दिले शिवाय नेमके २ कोक फ्रि मिळाले त्यामुळे गोची झाली कारण आम्ही बाईक घेउन गेलो होतो. कार किंवा पल्लवीची गाडी असती तर काही प्रश्न नव्हता. मग पुढे बाईकवर ओजस, त्याच्यापुढे दोन गच्च भरलेल्या पिशव्या आणि ब्रेकला लटकवलेले दोन कोकचे ग्लासेस अश्या परीस्थीती गर्दीने गजबजलेल्या रस्त्याने तडफडत आम्ही कसेबसे घरी पोहोचलो. निम्यावेळा त्या पिशव्या ओजसच्या हातातुन सुटत होत्या मग गाडी हळु करुन दुसर्या हाताने पिशव्या परत वर घेउन कसरत करत कसेबसे पोहोचलो बाबा एकदाचे घरी :-)
श्रेक फेस्टीव्हल असल्याने बाहेर हे श्रेक चे मोठ्ठे कटाऊट होते तेथे ओजसचा हा फोटो काढला.
05/12/2010
02/13/2010
Calligraphy
One of my blog friend send me my calligraphy sketch in sync with the theme 'डोक्यात भुणभुणणारा मराठी भुंगा'
Coffee with friends
Barista is a perfect place to catch up with good friends, especially when the chit-chat is more important than the money.
We all- Pankaj, Dipak, Gauri, Pethe meet in Barista- FC Road to sync up on progress of the to-be launched website
Needless to say, i was carrying my new DSLR along and i clicked this pic when the coffee (with cookie and cream) arrived :-)
01/27/2010
01/23/2010
Like father like son
Ojas was with me in the garden today afternoon. I was looking for some birds/flowers to click. Ojas also got the camera. Look at him how he is posing to click plants/flowers.
Like father like son, isn't it?
Recent Comments